Վարդ տատը մեկն էր այն հազարավորներից, որոնց համար Հայաստանը Արեւմտյանից դարձավ Արեւելյան, դղյակը դարձավ տուն, Տարոն գավառը՝ Վարդենիս քաղաք: Հրաչուհին այդ ընտանիքի երրորդ սերունդն է: Նրա ողջ մնացած նախնիները ցավի դեմ պայքարել են պարզապես ապրելով եւ կյանք արարելով: Քույր ու եղբայր հիշում են, որ տատն ու պապն այդպես էլ իրենց լեզուն չփոխեցին. մինչեւ կյանքի վերջ արեւմտահայերենով էին խոսում եւ այդ լեզվով էլ խորհուրդներ տալիս…
Մուշի բնությունը Վարդենիսի բնությամբ փոխարինած ընտանիքի առաջ ծագեց նոր հարց` հերթական դստեր ամուսնությունը: Հարսանիքի օր ընտրվեց հենց ապրիլի 24-ը:
Մանրամասները՝ տեսանյութում
