Գայանե Հովսեփյան (Իջևան համայնքի Լուսաձոր գյուղի բնակիչ) - Էս սեզոնում ցանում ենք սածիլի համար սերմեր, սկզբից ցանում ենք բիբար, ծիծակ, բադրիջան, ռեհան, մի 10 օր հետո նոր մնացածը՝ պոմիդոր, կաղամբ, ճակնդեղ:
Լուսաձորի ջերմոցներում գարունը սածիլի ցանքով է մեկնարկում: Մոտ մեկուկես ամսից կսկսեն վաճառքը, տարածքի սածիլի պահանջարկի մոտ 70 տոկոսը գյուղն է ապահովում:
Գայանե Հովսեփյան - Գյուղի մեծ մասը սածիլ ա անում, ով որ ջերմոցներ ունի, վաճառում ենք Իջևանում, շատերը եթե մեքենա ունեն, գյուղեր են տանում:
Սարդարյանների մեծ ջերմոցում գարնանացան է, իսկ փոքրում՝ հազարի բերքհավաքի ժամանակն է:
Գարեգին Սարդարյան (Իջևան համայնքի Լուսաձոր գյուղի բնակիչ) - Դժգոհ չեմ, իրա տարածքին համեմատ արդարացրել ա, սա կանաչուց էլ ա օգուտ, որովհետև սրա մի հատը մի կապ կանաչու տեղ անցնում ա, ավելի քիչ աշխատանք ես կատարում:
Հազարի շարքերի ազատ տեղերում երևում էին ցանած կանաչեղենի և վարունգի ծիլերը: Ջերմոցներում ոչ մի ազատ հողակտոր չկա, չնայած չեն ջեռուցվում: Ամուսիններն աշխատում են տարին 12 ամիս՝ ըստ սեզոնի և պահանջարկի, իրացման խնդիր էլ չունեն:
Գարեգին Սարդարյան - Ջերմոցը դե կլոր տարին օգտագործում ենք, մի քանի, երևի 3 բերք ստանում ենք, եթե հաշվենք սածիլ ա․ պոմիդոր, կանաչեղեն, չի ջեռուցվում, ջեռուցումը թանկ կնստի, դրա համար էլ էն մշակաբույսերն ենք անում, որ ցուրտը չտանի:
Փոքր ջերմոցը գյուղում առաջիններից է, մոտ 20 տարի առաջ է կառուցել, իսկ մեծը՝ 3 տարի առաջ: Լուսաձորը հայտնի է իր ջերմոցներով: Մոտ մեկուկես տասնամյակ առաջ ՄԱԿ-ի զարգացման ծրագրի աջակցությամբ, շահառուների 10-ը տոկոս ներդրմամբ գյուղի 28 տնտեսությունների տնամերձերում հայտնվեցին թաղանթապատ կառույցները: Սիմոնյանների ջերմոցը դրանցից մեկն է; 180 ք․ մ․ տարածքով ջերմոցում այսօր էլ լոլիկը առաջատարն է, ընտանիքը պատրաստվում է ցանքին: Ասում են՝ իրենց գյուղի լոլիկը տարածքում ամենապահանջվածն է, գաղտնիքն էլ է բացահայտում․
Լորիկ Սիմոնյան (Իջևան համայնքի Լուսաձոր գյուղի բնակիչ) - Ոչ մի պարարտանյութ չեմ օգտագործում, գոմաղբն է, թռչնաղբն է, էկոլոգիապես մաքուր բերք ենք ստանում, ամեն տարի երևի 4-5 տ, ամեն ծառը տալիս է 15-20 կգ, ձմեռը կանաչի, սոխ ենք անում, էդ էլ վաճառում, հիմիկվանից սկսած՝ պոմիդորը, հունիսի 10-ից սկսում ենք առաջին բերքը վերցնել; Մինչև նոյեմբերի վերջը մեր պոմիդորը լինում է:
Բերքը չեն էլ հասցնում տանել մարզկենտրոնի շուկա, գնորդներն իրենք են գալիս: Մտածում եմ ևս մեկ ջերմոց կառուցելու մասին:
Լորիկ Սիմոնյան - Շատ օգուտ է, աշխատել է պետք, մտադիր եմ ընդլայնեմ, ցածր տոկոսով եթե պետությունը մի քիչ օգնի, ես էլ կներդնեմ, ուզում եմ մի հազար մետր ջերմոց ստեղծեմ:
Դիտումներ38
